Pornografi pişmanlıktır, pornografi hayal kırıklığıdır.

Ergenliğe girmemle beraber pornografi ile tanışanlardanım. O yaşta tabi aklımıza gelen google’a sex oyunları falan yazmaktı. İşte yukardan biralar düşer, sizde bir kutuyla o biraları topladıkça, resimdeki kadın soyunurdu.
Karşı cinse merak ve onun hakkında fikir sahibi olabilmek için bu tarz içerikleri izlediğimi düşünerek kendimi kandırırdım. Fakat o içeriklerdeki her şey hala bir bir aklımda. Genelde kadının küçümsendiği, aşağılandığı içeriklerdi bunlar ve eminim ki tüm o videolar, kadınlara karşı içimde ister istemez bir küçümseme uyandırdı. Ve bunu yeni yeni aşabildiğimi söylemeliyim.
Henüz çocuk yaşta porno izlemek ve buna bağımlı hale gelmek, gelecek yaşantımı mahvetti. Hiç bir kadın o videolardaki kadar çekici gelmiyordu. Gelse bile onunla yakınlaşmaya çalışmaktansa onu hayal edip masturbasyon yapmak kolayıma geliyordu.
Zaman ilerledikçe ve bu videolara ulaşmak iyice kolaylaşınca bu seferde, ortaya kategoriler çıkmaya başladı. Resmen bir geneleve gidip kadın seçiyormuşum gibiydi. – sarışın geç, lezbiyen wuhuu, memeleri küçük salla gitsin- derken, bunların hiç biri yeterli gelmemeye başlamıştı. Ve nedenini bilmiyorum ama şiddet ögelerine doğru kaymaya başlamıştım. Hem suçluluk duyuyor hem de izlemeye devam ediyordum. Sanki kontrolümü yavaş yavaş yitiriyordum.
İnsanın istediği bir şeye bu kadar kolay ve emeksiz ulaşması sanırım kişinin özsaygısında azalmaya ve aşağılık kompleksine yol açıyor. 
Videoda dünyanın en güzel kadınını izlerken kim ne yapsın yandaki komşu kızını demeye başlıyorsunuz. Sizi çiftleşmeye iten etkiler bir bir yok oluyor.
Tüm bu pornografi bombardımanından sonra, şayet biriyle birlikte olduysanız, mühtemelen sizede şu his gelmiştir. Ulan karşımdaki kişi basbayağı insanmış. Ve o içeriklerdeki fantezeleriniz, insanlar üzerinde yapılıyormuş. Bu noktada şayet hala insanlığınızdan bir şey kaldıysa. Bakış açınızı değiştiriyor ve kandırıldığınızı anlıyorsunuz. Çünkü gerçek hayatta o izlediklerinizi yapmanıza imkan yok olsa bile bunu yapacağınız kişininde bir canı ve duyguları var. 
Ben şahsen bu noktada durabildim. Fantezi aleminde yaşamak beni üzüyordu. Gerçek hayattan kaçmak için ürettiğim her şeyi zamanla azaltmaya ve bırakmaya çalıştım. O fantezi aleminde yitip giden hayatlar, sağlıksız bireyler gördüm. Hiç birine kızamıyorum. Çünkü bu içerikleri üretenler insan doğasını o kadar iyi anlamışlardıki sizi bir kuklaya dönüştürebiliyorlardı. Hele kötü bir hayatınız varsa, bağımlılık direk kapıyı çalmaya geliyor ve siz daha sen kimsin hemşerim diyemeden. Evinizin ortasına kurulup, sizi mahvetmeye başlıyor. 
Bırakamıyorum, aileme, yakınlarıma kimseye anlatamıyorum diyorsanız, ve halinizden gerçekten memnun değilseniz, mutlaka uzman desteği almanızı ve realiteye geri dönmeye çalışmanızı öneririm. 

Sevgiler pisiriknihilist.. 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s