Sosyal fobiyi yenmek mi, onla yaşamayı öğrenmek mi?

Bir sosyalfobik olarak söylebileceğim en önemli şey. Gerçekçi olmak ve kendinizin çokta hakkını yememek olucaktır. Emin olun bu hayatta sizinde iyi yaptığınız ama henüz farkında olmadığınız şeyler var. Kendinizi öldürün ama hakkını yemeyin. Derseniz ki ben bu hastalık yüzünden iyi yaptığım şeyleri bile küçümsüyorum orada durun. Bu durum hastalığınızın başlattığı fakat alışkanlıklarınızın devam ettirdiği bir şey. 10 yıldır kendinize bok muamelesi yapıp, benden bi halt olmaz diye düşündüyseniz, bunu bir günde 1 ayda yada 1 yılda bile aşmanız güçleşecektir ama emin olun imkansız değil. Rica ediyorum kendinizi eziklemeyin, başkalarının yanında sürekli kendiniz hakkında aşırı dürüst olmayın. Dikkat çekebilirsiniz bu şekilde ama mermahet görmeniz çok zor. O yüzden bu günden başlayarak ne zaman kendinizle ilgili olumsuz bir yargıya varırsanız bunu içselleştirmeyin, gerçekmiş gibi kabul etmeyin. Kimse sizin inandığınız kadar beceriksiz yada yeteneksiz olamaz kendinizi kandırmayın. İnsanın aptalca yada beceriksizce davranmasından daha doğal ne olabilir. Mükemmel sandığınız insanları eşelediğinizde bir bilseniz ne yalanlarla karşılaşacağınızı ah ah. 
Muhtemelen bu hayatta pek değer görmediniz ya da takdir edilmediniz.Bunun yan etkisi olarakta artık kimseye hiç birşey kanıtlama ihtiyacı hissetmiyorsunuz. İnsanlardan gelecek takdir eksik olsun diyorsunuz. Ama içten içede bir yanınız hala değer görmek takdir edilmek ve sevilmek istiyor, bu noktada kısılıp kalıyor ve yaşarsanızda tesadüfen bir şeyler yaşıyor ve kendi hayatınıza etki edemiyorsunuz.
Fakat siz kim olduğunuzu, yeteneklerinizi, karakterinizi iyi tanıyor musunuz? Mükemmeliyetçi yapınız size sürekli ya doğru düzgün yap yada yapma diye sesleniyor ve sizde onu dinliyorsunuz. Hep en güzel kadınlara yada erkeklere aşık oluyor, başkalarının nadiren yüzüne bakıyorsunuz. Bu yüzden çevrenizde size ilgi duyan hiç kimseyi farkedemiyorsunuz. Sessizliğiniz sizi kibirli ya da çok bilmiş gösteriyor ve bu konuda üzgünsünüz.
Ama yetmez mi artık sizce de? Bir işin yarısını bile yapmak yine de birşeyler yapmış olduğunuzu, denediğinizi göstermez mi? Her şeyden her zaman sonuç alamazsınız ama bazen yaşantılar bile güzeldir.
Tamamda nihilist kardeş, iyi hoş diyorsun ama ben insanlarla konuşamıyorum bile diyorsanız. Napıcaz bu durumda. Evimize çekilip konuşamıyorum ya ben deyip vazmıgeçicez? Hayır. Çevrenizdeki en yakın sosyalfobi grubu olur, psikoloji çevresi olur bu gruplara bir şekilde dahil olmaya çalışın. İnanın sizin gibi insanları gördükçe yüzünüzde bir tebessüm belirecek. Hep yalnız sanmıştınız halbuki kendinizi. Yalnızlığınızı kutsallaştırmıştınız. Bu çevrelerde önce bunu kırmanız gerekecek. Tabi bir yandan psikolojik olarak, doktor desteği mutlaka alın. O işe yaramaz dediğiniz ilaçlar sayesinde bir noktaya kadar gelmeniz hayli muhtemel.
Şunu unutmayın lütfen, hiç bir zaman ben bu hastalığı yendim diye sevinmeyin, emin olun o hala kafanızın içinde bir yerlerde bekliyor olacak. Onun yerine şunu söyleyin kendinize, ben sosyalfobiyle savaşıyorum. Aksi takdirde her leyin güzel gittiği bir gün, herşey tam tersine dönebilir ve siz kazandım sanarken hastalık tekrar kendini gösterebilir. Bu yüzden sosyalfobik olmayı bi noktada sevin. Çünkü istediğiniz kadar nefret edin hiç bir yere gideceği yok. Ama severseniz belki oda gider. Hihii

Sevgilerimle pisiriknihilist

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s